На свеце ёсць зямель багата,
Але што нам да іх красы?
Там лепей, родная дзе хата,
Знаёмы лес і верасы.
Плыве пах кветак і жывіцы
Не сціхне песня салаўя.
Дазволь жа нізка пакланіцца,
Табе, бацькоўская зямля!

Аднавяскоўцы.
Аднавяскоўцы.

Родная вёска… Якая яна? Самая прыгожая, самая жаданая і светлая. Тут самае высокае неба і духмяныя кветкі, самы звонкі птушыны спеў і зялёныя сенажаці. Родная вёска – гэта родны дом, карані, матуліна песня, шчырыя і спагадлівыя суседзі.

Свята распачалося.

Такімі кранальнымі словамі распачалося свята вёскі Калюгi, якое сабрала разам людзей цікавых і працавітых: механізатараў, жывёлаводаў, даярак, настаўнікаў і іншых спецыялістаў. Увесь запал душы яны аддаюць сваёй справе і працай множаць славу не толькі роднага куточка, дзе нарадзіліся, але ўсёй Міншчыны.

Былы вязень канцлагера “Дрэбец” – Таццяна Лук`яненка.

Асаблівай увагай былі надзелены тыя вяскоўцы, якія многія гады шчыравалі на палетках, на фермах, яны прайшлі праз усе выпрабаванні  лёсу, аддаючы  сілы і здароўе, адраджаючы разбураную вайной гаспадарку. Гэта Валянціна Турончык, Лідзія і Любоў Кункевіч, Любоў Астроўская, Соф’я Надумовіч, Надзея Ананчанка, Ніна Любіцкая, Таццяна Лук`яненка, Ніна Кміт, Рэгіна Юшко, Анна Макарчык, Тамара Філіповіч, Раіса Шыпава, Лідзія Шаўцова  і iншыя вяскоўцы.

Любоў Кункевіч успамiнае, як пылала яе вёска.

Свята стала падставай сказаць добрыя словы самай старэйшай сяльчанцы – Любові Астроўскай, якой споўнілася 92 гады. Гэта легендарная жанчына, якая зведала цяжкасці нямецкага палону, была рэпрэсіравана, а потым прымала ўдзел у будаўніцтве разбуранай гаспадаркі. І кім толькі не працавала яна! Была брыгадзірам бетоншчыкаў – будавала жылыя дамы ў Мінску, Жодзінскую ТЭЦ, затым – 25 год  даяркай у калгасе. На працягу 20 год выбіралася дэпутатам у мясцовы Савет. Добрага здароўя і доўгіх год жыцця пажадала ёй старшыня Жодзінскага сельсавета Наталля Мазынская.

Доўгажыхарка – Любоў Астроўская.

Успомнілі тых вяскоўцаў, якія зведалі ўсе жахі вайны – голад, бамбёжку, гвалт. Хвілінай маўчання ўшанавалі памяць загінуўшых у вайне і ветэранаў, якіх болей няма побач.

Са святам павіншавала старшыня Жодзінскага сельсавета Наталля Мазынская.

Прысутнічала на свяце Любоў Кункевіч. Ёй было ўсяго тры гады, калі пачалася вайна, але яна помніць і сёння, як вораг паліў яе вёску. Крануў душу аповед Таццяны Лук`яненка, якая ў 1943 годзе з усёй сям`ёй была адпраўлена ў Германію, у канцлагер «Дрэбец».

Будучае вёскі Калюгi.

Павіншавалі Рэгіну Юшко, якая ў гэты дзень святкавала свае народзіны, узорную сямейную пару Валянціна і Галіны Рыжэўскіх, якія 38 год разам.

Валянціна Турончык – удзельніца ВДНГ, бронзавы прызёр.

Таксама ўрачыста падвялі вынікі конкурсу на лепшую сядзібу. Адзначалася, што ў вёсцы шмат дагледжаных двароў, кветак, аднак пераможцамі ў гэтым спаборніцтве сталі Віктар і Любоў Дарміны. Іх павіншавала, пажадала новых знаходак і поспехаў, а таксама ўручыла падарунак старшыня сельсавета Наталля Мазынская.

Адзін са спонсараў мерапрыемства – індывідуальны прадпрымальнік Алег Шваюноў.

Мерапрыемства суправаджалася нумарамі мастацкай самадзейнасці – песнямі, танцамі, вершамі. Самымі актыўнымі артыстамі аказаліся суседзі з Жажэлкі – ансамбль народнай песні «Родны напеў», салісты творчага калектыву Дома культуры аграгарадка Будагова.

Асабліва ўсім спадабаўся гумарыстычны кактэйль «Жарты-жарты, а чаго ж мы варты». Сцэнкі з вясковага жыцця развесялілі ўсіх без выключэння.

Упрыгожылі свята сваім талентам і артыстычнасцю вядучыя Крысціна Манулік і Валерыя Лойка.

Вельмі каларытна выглядала выстава саматканых рушнікоў, абрусаў, посцілак, вышыванак. Гэтыя экспанаты прывезлі суседзі з Жажэлкі – Ніна Фурсевіч, Зінаіда Лашук, Ніна Ляховіч, сям`я Агейчыкаў з вескі Напалкі, якія захавалі гэту прыгажосць, створаную рукамі бабуль і матуль.

Атмасфера свята была цёплай, душэўнай, напаўняла прысутных любоўю да роднага краю, сваёй зямлі, да прыгожай вёсачкі Калюгi.

Са святам цябе, вёска!

Лілія АЛЯХНОВІЧ

З гісторыі вёскі
Па перапісу 1996 года вёска Калюга налічвала 77 двароў, 162 жыхара. Працавалі магазін, клуб, ФАП, ферма. На сённяшні дзень у вёсцы налічваецца 50 двароў, 106 жыхароў. Працуе леса-пільня. Калі ўзнікла вёска, дакладна невядома. Ёсць звесткі, што ў XIX стагоддзі. Што азначае назва?
Таксама не зусім зразумела. Магчыма, яна пайшла ад прозвішча Калюга альбо ад рэльефу мясцовасці. Раней “калюга” азначала дробнае возера, лужыну, напоўненую вадой.

 

image_pdfСоздать PDFimage_printВерсия для печати

Оставьте комментарий

Please enter your comment!
Please enter your name here